BEGIN:VCALENDAR
VERSION:2.0
PRODID:-//Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου Δερβέκιστας - ECPv6.17.4.1//NONSGML v1.0//EN
CALSCALE:GREGORIAN
METHOD:PUBLISH
X-ORIGINAL-URL:https://dervekistamonastery.gr
X-WR-CALDESC:Events for Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου Δερβέκιστας
REFRESH-INTERVAL;VALUE=DURATION:PT1H
X-Robots-Tag:noindex
X-PUBLISHED-TTL:PT1H
BEGIN:VTIMEZONE
TZID:UTC
BEGIN:STANDARD
TZOFFSETFROM:+0000
TZOFFSETTO:+0000
TZNAME:UTC
DTSTART:20210101T000000
END:STANDARD
END:VTIMEZONE
BEGIN:VEVENT
DTSTART;TZID=UTC:20221202T070000
DTEND;TZID=UTC:20221202T093000
DTSTAMP:20221128T174511Z
CREATED:20221128T174501Z
LAST-MODIFIED:20221128T174511Z
UID:1438-1669964400-1669973400@dervekistamonastery.gr
SUMMARY:Θεία Λειτουργία -Όσιου Πορφυρίου του  Καυσοκαλυβίτη
DESCRIPTION:Όσιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης ο διορατικός και θαυματουργός \nΟ όσιος Γέρων Πορφύριος\, κατά κόσμον Ευάγγελος Μπαϊρακτάρης\, γεννήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 1906 μ.Χ.\, στην Εύβοια\, στο χωριό Άγιος Ιωάννης της επαρχίας Καρυστίας. Οι γονείς του\, Λεωνίδας Μπαϊρακτάρης και Ελένη\, το γένος Αντωνίου Λάμπρου\, ήταν ευσεβείς και φιλόθεοι άνθρωποι. Ο πατέρας του\, μάλιστα\, ήταν ψάλτης στο χωριό και είχε γνωρίσει προσωπικά τον Άγιο Νεκτάριο. Η οικογένειά του ήταν πολυμελής και οι γονείς\, φτωχοί γεωργοί\, δυσκολεύονταν να τη συντηρήσουν. Γι’ αυτό ο πατέρας υποχρεώθηκε να φύγει στην Αμερική\, όπου δούλεψε στην κατασκευή της διώρυγας του Παναμά. \nΟ μικρός Ευάγγελος ήταν το τέταρτο παιδί της οικογένειας. Φύλαγε πρόβατα στο βουνό και είχε παρακολουθήσει μόνο την πρώτη τάξη του δημοτικού\, όταν αναγκάστηκε και αυτός λόγω της μεγάλης φτώχειας να πάει στη Χαλκίδα για να δουλέψει. Ήταν μόλις επτά χρονών. Εργάστηκε δύο τρία χρόνια σ ἕνα κατάστημα. Μετά πήγε στον Πειραιά\, όπου δούλεψε δύο χρόνια στο παντοπωλείο ενός συγγενούς. \nΣτα δώδεκά του χρόνια έφυγε κρυφά για το Άγιον Όρος\, με τον πόθο να μιμηθεί τον Άγιο Ιωάννη τον Καλυβίτη\, τον οποίο είχε ιδιαίτερα αγαπήσει\, όταν παλαιότερα είχε διαβάσει το βίο του. Η χάρις του Θεού τον οδήγησε στην καλύβη του Αγίου Γεωργίου Καυσοκαλυβίων και στην υποταγή δύο Γερόντων\, του Παντελεήμονος\, ο οποίος ήταν και πνευματικός\, και του Ιωαννικίου\, αδελφών κατά σάρκα. Αφοσιώθηκε στους δύο Γέροντες\, που κατά κοινή ομολογία ήταν ιδιαίτερα αυστηροί\, με μεγάλη αγάπη και με πνεύμα απόλυτης υπακοής. \nΈγινε μοναχός σε ηλικία δεκατεσσάρων ετών και πήρε το όνομα Νικήτας. Μετά από δύο χρόνια έγινε μεγαλόσχημος. Λίγο αργότερα ο Θεός του δώρισε το διορατικό χάρισμα. \nΣτα δεκαεννέα του χρόνια ο Γέροντας αρρώστησε πολύ σοβαρά\, γεγονός που τον ανάγκασε να εγκαταλείψει οριστικά το Άγιον Όρος. Επέστρεψε τότε στην Εύβοια\, όπου εγκαταβίωσε στη Μονή του Αγίου Χαραλάμπους Λευκών. Ένα χρόνο αργότερα\, το έτος 1926 μ.Χ.\, σε ηλικία είκοσι ετών\, χειροτονήθηκε ιερέας στον Άγιο Χαράλαμπο Κύμης από τον Πορφύριο Γ’ \, Αρχιεπίσκοπο Σινά\, ο οποίος του έδωσε το όνομα Πορφύριος. Στα είκοσι δύο του έγινε πνευματικός-εξομολόγος και λίγο αργότερα αρχιμανδρίτης. Για ένα διάστημα εργάστηκε ως εφημέριος στους Τσακαίους\, χωριό της Εύβοιας. \nΣτην Εύβοια\, στην Ιερά Μονή Αγίου Χαραλάμπους\, έζησε δώδεκα χρόνια\, διακονώντας τους ανθρώπους ως πνευματικός και εξολόγος\, και τρία χρόνια στην Άνω Βάθεια\, στην εγκαταλελειμμένη Μονή του Αγίου Νικολάου. \nΤο 1940 μ.Χ.\, παραμονές του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου\, ο Γέροντας Πορφύριος εγκαταστάθηκε στην Αθήνα\, όπου ανέλαβε καθήκοντα εφημερίου και πνευματικού στην Πολυκλινική Αθηνών. Όπως ο ίδιος έλεγε\, έζησε εκεί τριάντα τρία χρόνια σαν μία μέρα\, ασκώντας ακαταπόνητα το πνευματικό έργο και ανακουφίζοντας τον πόνο και την ασθένεια των ανθρώπων. \nΑπό το 1955 μ.Χ. είχε εγκατασταθεί στα Καλλίσια\, όπου είχε μισθώσει από την Ιερά Μονή Πεντέλης το εκεί ευρισκόμενο μονύδριο του Αγίου Νικολάου με την αγροτική περιοχή που το περιέβαλλε\, την οποία καλλιεργούσε με μεγάλη επιμέλεια. Εδώ\, παράλληλα εξασκούσε το πλούσιο πνευματικό του έργο. \nΤο καλοκαίρι του 1979 μ.Χ.\, εγκαταστάθηκε στο Μήλεσι με το όνειρο να χτίσει μοναστήρι. Εκεί ζούσε στην αρχή σε ένα τροχόσπιτο κάτω από ιδιαίτερα αντίξοες συνθήκες και μετά σε ένα απέριττο κελλάκι από τσιμεντόλιθους\, όπου και υπέμενε αγόγγυστα τις πολλές δοκιμασίες της υγείας του. Το 1984 μ.Χ. μεταφέρθηκε σε κτίσμα του υπό ανέγερση μοναστηριού\, για την ολοκλήρωση του οποίου ο Γέροντας\, παρόλο που ήταν πολύ άρρωστος και τυφλός\, εργαζόταν ακατάπαυστα και ακαταπόνητα. Με τη θεμελίωση του Καθολικού της Μονής Μεταμορφώσεως\, στις 26 Φεβρουαρίου 1990 μ.Χ.\, αξιώθηκε να δει το όνειρό του να γίνεται πραγματικότητα. \nΤα τελευταία χρόνια της επίγειας ζωής του άρχισε να προετοιμάζεται για την κοίμησή του. Επιθυμούσε να αποσυρθεί στο Άγιον Όρος\, στα αγαπημένα του Καυσοκαλύβια\, όπου μυστικά και αθόρυβα\, όπως έζησε\, θα έδιδε την ψυχή του στο Νυμφίο της. Πολλές φορές τον άκουσαν να λέει: «Επιδιώκω και τώρα που εγήρασα να πάω και να πεθάνω εκεί πάνω». \nΠράγματι\, τον Ιούνιο του 1991 μ.Χ.\, προαισθανόμενος το τέλος του\, και μη θέλοντας να κηδευθεί με τιμές\, αναχώρησε για το καλύβι του Αγίου Γεωργίου στα Καυσοκαλύβια του Αγίου Όρους\, όπου είχε καρεί μοναχός πριν από περίπου 70 χρόνια και στις 4:31΄ το πρωί της 2ας Δεκεμβρίου 1991 μ.Χ. παρέδωσε το πνεύμα στον Κύριο\, που τόσο αγάπησε στη ζωή του. \nΤα τελευταία λόγια που ακούστηκαν από το στόμα του ήταν από την αρχιερατική προσευχή του Κυρίου\, αυτά που τόσο αγαπούσε και πολύ συχνά επαναλάμβανε: «ἵνα ὦσιν ἓν». \nΣτην αγιοκατάταξη του Γέροντος Πορφυρίου προχώρησε η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου\, κατά την συνεδρίαση της 27ης Νοεμβρίου 2013 μ.Χ.\, υπό τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο. \nΤα κύρια χαρακτηριστικά του\nΤα κύρια χαρακτηριστικά του Γέροντος Πορφυρίου σε όλη τη ζωή του ήταν η άκρα ταπείνωσή του\, η τέλεια αγάπη του στον Χριστό και τον συνάνθρωπο\, η αίσθηση του ότι ανήκει στην Εκκλησία\, με μία απόλυτη υπακοή σ΄ αυτήν εν Χριστώ και με μία απόλυτη ενότητα με όλους και η βίωση της αθανασίας και της ελευθερίας από τον φόβο και την κόλαση από αυτή εδώ τη ζωή. Σ΄ αυτά πρέπει να προστεθούν η αγόγγυστη υπομονή του στους αφόρητους πόνους\, η σοφή διάκρισή του\, η ασύλληπτη διόρασή του\, η απέραντη φιλομάθειά του\, η εκπληκτική ευρύτητα των γνώσεων του που ήταν καρπός της Χάρης και δώρο Θεού και όχι αποτέλεσμα σπουδής\, η ανεξάντλητη φιλοπονία και εργατικότητα του\, η αδιάλειπτη ταπεινή και για τον λόγο αυτόν αποτελεσματική προσευχή του\, το ακραιφνώς ορθόδοξο\, αλλά όχι φανατικό φρόνημά του\, οι επιτυχείς συμβουλές του\, η πολυμέρεια των διδαχών του\, η βαθύτατη ευλάβειά του\, το ιεροπρεπέστατο των ακολουθιών που τελούσε\, και η μεγάλη φροντίδα του να κρατηθεί μυστική η εκτεταμένη προσφορά του.
URL:https://dervekistamonastery.gr/event/%ce%b8%ce%b5%ce%af%ce%b1-%ce%bb%ce%b5%ce%b9%cf%84%ce%bf%cf%85%cf%81%ce%b3%ce%af%ce%b1-%cf%8c%cf%83%ce%b9%ce%bf%cf%85-%cf%80%ce%bf%cf%81%cf%86%cf%85%cf%81%ce%af%ce%bf%cf%85-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%ba/
LOCATION:Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου
CATEGORIES:Θείες Ακολουθίες
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://dervekistamonastery.gr/wp-content/uploads/2022/08/cropped-Λογότυπο-500x500-px-1.jpeg
END:VEVENT
END:VCALENDAR